คู่มือการปฏิบัติงาน การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร

3 ๒) เพื่อรายงานหรือกระตุ้นความสนใจ มีลักษณะคล้ายๆ กับการเขียนเพื่ออธิบาย หรือวิเคราะห์ ซึ่งพิจารณาเห็นว่าเป็นเรื่องที่ผู้อ่านควรรู้ เป็นการรายงาน บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ๓) เพื่อให้ความรู้ การแสดงความคิดเห็นของบทความนี้คือการให้ความรู้ทั้งทางตรง และทางอ้อม ๔) เพื่อเสนอแนวทางแก้ไข เป็นบทความที่ผู้เขียนมุ่งอธิบายถึงข้อเท็จจริง ที่มาของ ปัญหาตลอดจนผลกระทบที่เกิดขึ้นพร้อมกับเสนอแนวทางแก้ไขปัญหา ซึ่งอาจมีมากกว่าหนึ่งทางก็ได้ ๕) เพื่อโน้มน้าวใจ เป็นบทความที่ผู้เขียนต้องการโน้มน้าวให้เกิดการคล้อยตามความ คิดเห็นในเรื่องที่กาลังนาเสนอ ส่วนมากมักเป็นประเด็นเพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือโครงการรณรงค์ต่างๆ ๖) เพื่อวิเคราะห์หรือวิจารณ์ การวิเคราะห์เป็นการนาเสนอข้อเท็จจริง หรือประเด็น ปัญหาตามหลักวิชาการ ชี้ให้เห็นข้อดีและข้อเสีย และผลกระทบ โดยอ้างเหตุผลที่น่าเชื่อถือประกอบการ วิเคราะห์อย่างรอบด้าน ส่วนการวิจารณ์จะเน้นในความคิดเห็นของผู้เขียนเป็นหลัก ซึ่งมาจากความรู้และ ประสบการณ์ที่มี โดยมองปัญหารอบด้านในทุกมิติเพื่อให้ได้ความคิดเห็นที่เที่ยงตรง ๗) เพื่อความเพลิดเพลิน เป็นการนาเสนอเรื่องเบาๆ ที่ผ่อนคลาย เพื่อสร้างอารมณ์ ขันด้วยลีลาภาษาที่ไม่เป็นทางการ  การเขียนสุนทรพจน์ สุนทรพจน์ หมายถึง คาพูดที่ประธานหรือบุคคลสาคัญกล่าวในโอกาสพิเศษ ที่มีจุดมุ่งหมาย และวัตถุประสงค์โดยเฉพาะ โดยใช้ภาษาและถ้อยคาที่งดงาม รัดกุม สละสลวย และเหมาะสมกับโอกาส  การเขียนประกาศหรือแถลงการณ์ ข้อเขียนชนิดหนึ่งที่อาจเผยแพร่เป็นเอกสารเฉพาะ เช่น แผ่นปลิว (leaflet) หรือนิยม เผยแพร่ทางสื่อมวลชนประเภทหนังสือพิมพ์มุ่งการสร้างความรู้ความเข้าใจอย่างจริงจัง ๓. การผลิตเพื่อการประชาสัมพันธ์ สื่อประชาสัมพันธ์เป็นเครื่องมือและสื่อกลางในการสื่อสารจากองค์กรสู่กลุ่มเป้าหมาย สร้าง ความสัมพันธ์อันใกล้ชิดให้เกิดขึ้นระหว่างองค์กรกับกลุ่มเป้าหมาย ในปัจจุบันสื่อในการประชาสัมพันธ์มี มากมายและหลากหลาย อันเป็นผลเนื่องมาจากการพัฒนาเทคโนโลยีของโลก อย่างไรก็ตามสามารถแบ่งสื่อ ประชาสัมพันธ์โดยพิจารณาตามลักษณะของสื่อได้เป็น ๕ ประเภท คือ ๑. สื่อบุคคล หมายถึง ตัวบุคคลที่ทาหน้าที่ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆ สู่บุคคลอื่น สื่อบุคคลจัดได้ว่าเป็น สื่อที่มีประสิทธิภาพสูงในการประชาสัมพันธ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการโน้มน้าวจิตใจ เนื่องจากติดต่อกับผู้รับสาร โดยตรง ส่วนใหญ่อาศัยการพูดในลักษณะต่างๆ เช่น การสนทนาพบปะพูดคุย การประชุม การสอน การให้