การสำรวจความพึงพอใจ ปี 2559 (ฉบับสมบูรณ์)

25 ณรงค์ สมพงษ์ (2543) ได้ให้ความหมายว่า การสื่อสาร หมายถึง กระบวนการในการส่งหรือ แลกเปลี่ยนข่าวสาร ความคิด และทัศนคติจากบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่ง จากความหมายของการสื่อสารข้างต้นสรุปได้ว่า การสื่อสาร หมายถึง กระบวนการในการส่ง หรือแลกเปลี่ยนข่าวสาร ความคิด และทัศนคติจากบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่ง หรือหลายคน เพื่อให้เกิดความคิดและเข้าใจร่วมกัน ตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร ประเภทของการสื่อสาร พัชนี เชยจรรยา และคณะ (2541) อธิบายว่า การสื่อสารสามารถจําแนกเป็น 5 ประเภท ดังนี้ 1. การสื่อสารภายในตัวบุคคล เป็นการสื่อสารของบุคคลเดียวกันและเป็นการสื่อสารที่ เกิดขึ้นภายในตัวของบุคคลเดียว มีคนจํานวนเพียงคนเดียวที่กระทําหน้าที่ในการสื่อสาร คือ เป็นทั้ง ผู้ส่งสารและผู้รับสาร 2. การสื่อสารระหว่างบุคคล ประกอบด้วยบุคคลตั้งแต่ 2 คนขึ้นไปมาทําการสื่อสารใน ลักษณะทั้งผู้ส่งสารและผู้รับสารแลกเปลี่ยนกันได้โดยตรง เป็นการสื่อสารแบบตัวต่อตัว การสื่อสาร ระหว่างบุคคลนี้บางครั้งผู้ส่งสารและผู้รับก็ไม่ได้ทําการสื่อสารแบบเผชิญหน้ากัน เช่น การพูดคุย โทรศัพท์ เป็นต้น 3. การสื่อสารกลุ่มใหญ่ เป็นการสื่อสารที่ประกอบด้วยคนจํานวนมากมาร่วมกัน เช่น การอภิปรายในหอประชุม การสอนที่มีผู้เรียนจํานวนมากจนต้องจัดผู้เรียนไปหลายๆ ห้องเรียน โดยอาศัยสื่อการสอนเข้ามาช่วยสอน เช่น การใช้โทรทัศน์วงจรปิด เป็นต้น การสื่อสารประเภทนี้ โอกาสที่จะแลกเปลี่ยนข่าวสารกันโดยตรงจะมีน้อย และทําให้เกิดการสื่อสารแบบตัวต่อตัวยาก 4. การสื่อสารในองค์กร เป็นการสื่อสารระหว่างผู้ที่เป็นสมาชิกขององค์กรหรือหน่วยงานที่ เป็นทางการ ซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ นโยบาย มีการจัดองค์การ เพื่อปฏิบัติภารกิจองค์การหรือ หน่วยงานให้บรรลุเป้าหมาย โดยปกติการสื่อสารในองค์การจะประกอบด้วยการสื่อสารระหว่าง ผู้บังคับบัญชากับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงาน 5. การสื่อสารมวลชน กิจกรรมด้านการสื่อสารเป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับคนจํานวนมาก เนื่องจากสังคมในปัจจุบันเป็นสังคมที่มีขนาดใหญ่ มีความสลับซับซ้อนเป็นสังคมของข้อมูลข่าวสาร และเทคโนโลยีการสื่อสารใหม่ๆ ทั้งนี้เพื่อให้สามารถทําการติดต่อสื่อสารกับคนจํานวนมากที่อยู่ กระจัดกระจายตามที่ต่างๆ ได้