การสำรวจความพึงพอใจ ปี 2559 (ฉบับสมบูรณ์)

12 สมชาติ กิจยรรยง (2536) ได้ให้ความหมายของการบริการไว้ว่า การบริการเป็นกระบวนการ ของการปฏิบัติงานเพื่อผู้อื่น ดังนั้นผู้ที่จะให้การบริการจึงควรจะมีคุณสมบัติที่สามารถอํานวยความ สะดวกและทําตนเพื่อผู้อื่นอย่างมีความรับผิดชอบและมีความสุข วีรพงษ์ เฉลิมจิระรัตน์ (2539) กล่าวว่า การบริการ คือ พฤติกรรม กิจกรรม การกระทําที่ บุคคลหนึ่งทําให้หรือส่งมอบต่ออีกบุคคลหนึ่ง โดยมีเป้าหมายและความตั้งใจในการส่งมอบบริการ อันนั้น และได้ให้ความหมายของการบริการ หมายถึง กระบวนการ กระบวนกิจกรรมในการส่งมอบ บริการจากผู้ให้บริการไปยังผู้รับบริการหรือผู้ใช้บริการนั้น เพื่อใช้สอยบริการนั้นๆ โดยในทันทีหรือใน เวลาเกือบจะทันทีทันใดที่มีการให้บริการนั้น ชัยสมพล ชาวประเสริฐ (2546) กล่าวว่า บริการ คือ ผลิตภัณฑ์อย่างหนึ่งแต่เป็นผลิตภัณฑ์ที่ ไม่มีตัวตน ไม่สามารถจับต้องได้ และมีลักษณะเป็นอาการนาม อเนก สุวรรณบัณฑิต และภาสกร อดุลพัฒนกิจ (2550) กล่าวว่า การบริการ (Service) หมายถึง การกระทําใดๆ เพื่อช่วยเหลือ การให้ความช่วยเหลือ การดําเนินการที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น (Hospitality) โดยเป็นการปฏิบัติด้วยความเอาใส่อย่างมีไมตรีจิต ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า การบริการ หมายถึง กิจกรรมหรือกระบวนการดําเนินการอย่างใดอย่าง หนึ่งของบุคคลหรือองค์การที่เป็นปฏิสัมพันธ์ของบุคคล 2 ฝ่าย ได้แก่ ผู้ให้บริการ และผู้รับบริการ ซึ่งการบริการที่ดีสามารถตอบสนองความต้องการ ทําให้ผู้รับบริการเกิดความพึงพอใจและประทับใจ ในบริการนั้น แนวคิดเกี่ยวกับการบริการ มีนักวิชาการหลายรายได้ให้ความสนใจของบริการไว้หลายแง่มุม ซึ่งอาจสรุปได้ดังนี้ การบริการ สามารถนิยามได้ 2 วิธี คือ บริการเป็นปฏิกิริยาหรือการปฏิบัติงานที่ฝ่ายหนึ่ง ให้กับฝ่ายอื่น เป็นปฏิบัติการที่มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้ และไม่สามารถครอบครองได้ หรือการบริการ เป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สร้างคุณค่าและให้ประโยชน์แก่ลูกค้า และเวลาในสถานที่เฉพาะแห่ง ซึ่งเป็นผลของการที่ผู้รับบริการหรือผู้แทนนําความเปลี่ยนแปลงมาให้ (อดุลย์ จาตุรงคกุล และคณะ, 2546) การบริการเป็นกิจกรรมของกระบวนการส่งมอบสินค้าที่ไม่มีตัวตนของธุรกิจให้กับผู้รับบริการ โดยสินค้าที่ไม่มีตัวตนนั้นจะต้องตอบสนองความต้องการของผู้รับบริการ จนนําไปสู่ความพึงพอใจได้