การสำรวจความพึงพอใจ ปี 2559 (ฉบับสมบูรณ์)

71 ทราบโดยทั่วไป และ 4) ด้านคุณภาพการให้บริการ พบว่าไม่มีการแจ้งเตือนให้ทราบล่วงหน้าก่อนถึง กําหนดชําราค่าธรรมเนียมการขอใบอนุญาต จึงควรเพิ่มช่องทางการแจ้งเตือนในการยื่นขอใบอนุญาต เช่น การส่ง SMS หรือการจัดทําเป็นจดหมายพร้อมแจ้งกําหนดระยะเวลาในการชําระ ทศพล ยศรักษา (2555) ศึกษาแนวทางการบริหารจัดการขยะมูลฝอย สิ่งปฏิกูล และน้ําเสีย ขององค์การบริหารส่วนตําบลวาใหญ่ อําเภออากาศอํานวย จังหวัดสกลนคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ปัญหาและวิธีการกาจัดขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลที่ทําอยู่เดิมในพื้นที่ตาบลวาใหญ่ อําเภออากาศอํานวย จังหวัดสกลนคร เพื่อหาแนวทางและวิธีการแก้ปัญหาโดยประชาชนมีส่วนร่วม ผู้ศึกษาได้ใช้ แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการศึกษา โดยเลือกสุ่มจากกลุ่มเป้าหมาย 140 คน จากทั้ง 14 หมู่บ้าน จากข้อมูลศึกษาพบว่าปัญหาขยะมูลฝอยและเศษวัสดุเหลือใช้จากครัวเรือนกาลังจะส่งผลกระทบต่อ สิ่งแวดล้อมและความน่าอยู่ของชุมชน ในขณะที่ประชาชนยังขาดความรู้ความเข้าใจในการจัดการกับ ขยะมูลฝอยอย่างถูกวิธี รวมถึงยังไม่ตระหนักถึงผลกระทบที่จะตามมาจากปัญหาดังกล่าว ทําให้ ประชาชนมีพฤติกรรมในการกาจัดขยะโดยไม่มีการคัดแยก และนําไปทิ้งในที่ไกลบ้านมากกว่าการ ฝังกลบหรือเผาทําลาย อีกทั้งองค์การบริหารส่วนตําบลวาใหญ่ซึ่งมีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงตาม พระราชบัญญัติกําหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอํานาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 กลับยังไม่มีการดําเนินการอย่างใดที่แสดงให้เห็นว่าตระหนักรู้และเล็งเห็นประเด็นปัญหาด้านมลพิษและ สิ่งแวดล้อมที่จะส่งผลกระทบต่อสุขอนามัยและคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ เพราะไม่มีการ จัดสรรงบประมาณในการจัดซื้อถังขยะสาธารณะ รถเก็บขยะ พื้นที่กําจัดขยะ ตลอดจนการจ้างบุคลากร เพื่อดําเนินการในการจัดการขยะมูลฝอยแต่อย่างใด เป็นเหตุให้มีขยะเกลื่อนกลาดอยู่ในที่สาธารณะที่ ค่อนข้างห่างไกลผู้คน จึงควรอย่างยิ่งที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและผู้นาชุมชนจะต้องหาแนวทางจัดการที่เป็น รูปธรรม โดยเน้นการประสานความร่วมมือระหว่างภาคประชาชนกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใน การบริหารจัดการด้านทรัพยากรมนุษย์ ด้านงบประมาณ ตลอดจนแนวทางการดําเนินงานอย่างมี ประสิทธิภาพ มีโครงการต้นแบบในการนําขยะที่ไม่สมควรทิ้งกลับมาใช้ใหม่ หรือดัดแปลงไปใช้ใน ลักษณะอื่น หรือนําไปแปรสภาพให้เกิดเป็นพลังงานทดแทน เพราะแนวทางกําจัดขยะและสิ่งปฏิกูลนี้ ไม่ควรเป็นเพียงกําจัดให้พ้นไปจากพื้นที่เท่านั้น หากแต่ควรจะมีการต่อยอดเพื่อขยายผลไปสู่การรีไซเคิล หรือนํากลับมาใช้ใหม่ในรูปแบบต่างๆ อย่างยั่งยืนและมีบูรณาการ ประเสริฐ แสงสุข (2557) ศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อการให้บริการลานจอดรถ ตลาดเก่า เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้ใช้บริการต่อ การให้บริการลานจอดรถตลาดเก่า เขตมีนบุรี ปัญหาและข้อเสนอแนะของผู้ใช้บริการต่อการให้บริการ ลานจอดรถตลาดเก่า เขตมีนบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร ได้แก่ ผู้มาใช้บริการลานจอด รถตลาดเก่า จํานวน 2,560 คน กลุ่มตัวอย่าง จํานวน 384 คน สุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบน มาตรฐาน