โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

58 2.2 การเปลี่ยนแปลงของลักษณะผล 2.2.1 ก้านผล เมื่อทุเรียนแก่ก้านผลจะแข็งและมีสีเข้มขึ้น เมื่อลูบจะรู้สึกสากมือ เมื่อ จับก้านผลแล้วแกว่งผลทุเรียน จะรู้สึกว่าก้านผลทุเรียนมีสปริงมากขึ้น บริเวณปากปลิงจะบวมโต เห็น รอยต่อชัดเจน เมื่อทุเรียนแก่จัดจะนูนขึ้นมาอย่างเด่นชัด และเมื่อทุเรียนสุก บริเวณปากปลิงจะปริ และหลุดออกจากกัน นอกจากนี้ผลทุเรียนที่แก่จัด เมื่อตัดขั้วผลหรือปลิงออก จะพบน้ําใสซึ่งไม่ข้น เหนียวเหมือนในทุเรียนอ่อน และเมื่อใช้ลิ้นแตะชิมดูจะมีรสหวาน ภาพที่ 21 ลักษณะก้านผลทุเรียนที่แก่เต็มที่ 2.2.2 หนามทุเรียน เมื่อผลทุเรียนแก่ปลายหนามจะแห้ง เปลี่ยนเป็นสีน้ําตาล เปราะ และหักง่าย เมื่อมองจากด้านบนของผลจะเห็นหนามเป็นสีเข้ม หนามจะห่างร่องหนามจะกว้างขึ้น เมื่อบีบปลายหนามเข้าหากันถ้าทุเรียนยังไม่แก่หนามจะแข็ง แต่ถ้าทุเรียนแก่บีบหนามเข้าหากันจะมี ลักษณะหยุ่นมือเหมือนมีสปริง 2.2.3 ผิวทุเรียน ผลทุเรียนแก่จากด้านบนจะเห็นหนามเป็นสีคล้ําแต่ผลมีสีนวลตัดกัน เห็นชัด 2.2.4 ร่องพู ผลทุเรียนแก่โคนหนามจะออกเป็นสีน้ําตาลแต่ช่องพูออกเป็นสีน้ําตาลปน เหลืองเล็กน้อย ถ้าทุเรียนอ่อนช่องพูจะออกสีเขียว จะสังเกตเห็นรอยแยกบนพูได้อย่างชัดเจน ยกเว้น บางพันธุ์ที่ปรากฏไม่เด่นชัด เช่น พันธุ์ก้านยาว 2.2.5 เคาะหรือโกรกพู การเคาะหรือโกรกพู คือ ถ้าข้างในมีเสียงโพรง ดังหลวมๆ แสดงว่าผลทุเรียนแก่จัด เนื่องจากมีช่องว่างระหว่างเปลือกและเนื้อภายในผล ถ้าเสียงแน่นทึบแสดงว่า