โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

8 หลังจากนั้นนักเรียนไทยได้แยกย้ายกันไปพักตามที่ต่างๆ นักเรียนหญิงสองคนก็ได้ไปพักที่แฟลต ของพระยาชนินทรภักดีที่ถนนแลงดอน เมืองแคมบริดจ์ ส่วนสมเด็จเจ้าฟ้า กรมขุนสงขลานครินทร์ สมเด็จ พระบรมราชชนก ก็ทรงพานักเรียนชายไทยคนหนึ่งกลับไปพักที่พระตาหนักในถนนลองวู้ด เมืองบอสตัน ถึงแม้ว่าสมเด็จ พระบรมราชชนก จะทรงดารงพระอิสริยยศสูงศักดิ์ แต่กลับทรงดาเนินพระกิจวัตรใน ชีวิตประจาวันอย่างเรียบง่าย และเนื่องจากมีพระชนมายุสูงกว่านักเรียนไทยทั้งหลาย จึงวางพระองค์ ประหนึ่งเป็นผู้ดูแลคณะนักเรียนไทยที่อยู่ที่นั่น ทรงรับเป็นธุระดูแล ช่วยเหลือ คอยให้คาปรึกษาแนะนา ตลอดจนมักจะทรงพานักเรียนไทยที่มาเข้าเฝ้าฯ ไปเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ ทั้งนี้เพื่อให้ได้มีโอกาสเรียนรู้ วัฒนธรรมต่างชาติควบคู่ไปพร้อมๆ กับการเรียนรู้ทางวิชาการ ทรงเน้นย้าให้ทุกคนตั้งใจศึกษาเล่าเรียน เพื่อนาความรู้ที่ได้กลับไปพัฒนาประเทศ และด้วยน้าพระราชหฤทัยที่มีต่อเด็กนักเรียนไทยทุกคน ทาให้ พระองค์ต่างก็เป็นที่รักและเคารพ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2461 สมเด็จย่า และนางสาวอุบล ได้ย้ายไปพานักอาศัยอยู่กับครอบครัว สตรอง ที่อยู่บ้านเลขที่18 ถนนอีสต์ กรีนฟิลด์ เมืองฮาร์ตฟอร์ด รัฐคอนเน็คติคัท ( Hartford, Connecticut) สองสามีภรรยาชาวอเมริกันครอบครัวสตรอง เป็นญาติกับแหม่มโคล อาจารย์ใหญ่ โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง การย้ายที่พานักนี้เป็นพระประสงค์ของสมเด็จพระบรมราชชนก ที่โปรดเกล้าฯ ให้ นักเรียนไทยทั้งสองได้ย้ายมาอยู่ที่นี่และเข้าเรียนต่อในระดับชั้นเกรด 6 และ 7 ที่โรงเรียนประถมนอร์ธ เวสเทิร์น (North Western) ใกล้บ้านพัก เพื่อเป็นการฝึกฝนทักษะในการพูด การอ่าน และการเขียน ภาษาอังกฤษให้ชานาญก่อนที่จะเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย โดยการพักอยู่อาศัยที่นี่ สมเด็จพระ บรมราชชนกจะเสด็จมาเยี่ยมนักเรียนทั้งสองอยู่บ่อยๆ ด้วยความห่วงใย ทาให้ทรงคุ้นเคยและมีพระทัย ปฏิพัทธ์ต่อสมเด็จย่า ในเวลาต่อมาด้วยความพอพระทัยในพระสิริโฉมที่งดงาม รวมทั้งพระอุปนิสัยและ พระคุณสมบัติอื่นๆของสมเด็จย่า จนเป็นที่รู้กันทั่วไปในหมู่นักเรียนไทยในสหรัฐอเมริกาแล้วว่า ทูลกระหม่อมของพวกเขา ทรงพอพระทัยในคุณสังวาลย์ ตะละภัฏ นักเรียนสาวผู้งามพร้อมในรูปโฉม และ มีอุปนิสัยร่าเริง ใ นที่สุ ดก็ ส ม เ ด็ จ พร ะบ ร ม ร า ช ช น ก ท ร ง มี ล า ยพร ะหัต ถ์ ก ร า บบั ง คมทู ล เ ข้ า ม า ยั ง สมเด็จพระพันวัสสาฯ พระราชมารดาที่กรุงเทพฯ เพื่อขอพระราชทานพระราชานุญาตในการที่จะทรง หมั้นกับนางสาวสังวาลย์ สมเด็จพระพันวัสสาฯ ทรงรักสมเด็จพระบรมราชโอรสดั่งดวงพระเนตร เมื่อสิ่ง ใดที่เป็นความสุขความปรารถนาของสมเด็จพระบรมราชโอรสแล้ว ไม่มีวันที่จะทรงขัดพระทัย จึงมีพระ เสาวณีย์ ตรัสประทานอนุญาตออกไป ในปีพุทธศักราช 2462 สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนสงขลานครินทร์จึงทรง หมั้นกับนางสาวสังวาลย์อย่างเงียบๆ และประทานแหวนเพชรน้าใสเกาะไว้ด้วยหนามเตยสลักเป็นรูปหัวใจ วงหนึ่ง ซึ่งอีกสามสิบปีต่อมา สมเด็จพระบรมราชโอรสของพระองค์ (พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช) ก็ได้พระราชทานพระธามรงค์องค์นี้ แด่หม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร (สมเด็จพระนาง เจ้าสิริกิตติ์ พระบรมราชินีนาถ)