แผนเเม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เทศบาลนครปากเกร็ด พ.ศ.2569 - 2573

[34] 3.4 แนวคิ ดและทฤษฎีเมืองอัจฉริยะ ( Smart City) แนวคิ ดเมื องอัจฉริ ยะเกิ ดขึ ้ นจากการบูรณาการระหว่ างการพัฒนาเมื องกับเทคโนโลยี สารสนเทศและการสื่อสารที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยมีจุดมุ่งหมายหลัก เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการเมือง และสร้างความ ยั่งยืนทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่ งแวดล้อม นักวิชาการและองค์กรระหว่างประเทศได้ให้คำนิยาม และกรอบแนวคิดของเมืองอัจฉริ ยะที่ หลากหลาย ซึ่ งแต่ละมุมมองล้วนมี จุดเน้ นที่ แตกต่ างกันไป ตามบริบทและวัตถุประสงค์ในการพัฒนา จากการศึกษาของ Giffinger และคณะในปี 2007 ได้เสนอกรอบแนวคิ ดที่ ครอบคลุมและ เป็นที่ ยอมรับอย่ างกว้ างขวางในวงวิ ชาการ โดยระบุว่ าเมืองอัจฉริ ยะประกอบด้ วยหกมิ ติ หลักที่ เชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ มิติแรกคือเศรษฐกิจอัจฉริยะซึ่งมุ่งเน้นการสร้างความสามารถในการ แข่งขันทางเศรษฐกิจ การส่งเสริมนวัตกรรม และการเป็นผู้ ประกอบการ มิติที่ สองคือการเดินทาง และขนส่ งอัจฉริ ยะที่ เกี่ ยวข้ องกับระบบขนส่ งที่ มี ประสิ ทธิ ภาพ ปลอดภัย และเป็นมิ ตรต่ อ สิ่ งแวดล้ อม มิ ติ ที่ สามคื อสิ่ งแวดล้ อมอัจฉริ ยะซึ่ งมุ่ งเน้ นการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ และ สิ่ งแวดล้ อมอย่ างยั่งยื น มิ ติ ที่ สี่ คื อประชาชนอัจฉริ ยะที่ เกี่ ยวข้ องกับ การพัฒนาทุนมนุษย์ การศึ กษา และการส่ งเสริ มความคิ ดสร้ างสรรค์ มิ ติ ที่ ห้ าคื อการใช้ ชี วิ ตอัจฉริ ยะซึ่ งมุ่ งเน้ นการ ยกระดับคุณภาพชี วิ ตและความเป็นอยู่ ของประชาชน และมิ ติ สุดท้ ายคื อการบริ หารจัดการ อัจฉริ ยะที่ เกี่ ยวข้ องกับการบริ หารงานภาครัฐที่ มี ประสิ ทธิ ภาพ โปร่ งใส และเปิ ดโอกาสให้ ประชาชนมี ส่วนร่ วม ขณะเดียวกัน Nam และ Pardo, 2011 ได้เสนอกรอบแนวคิดที่ เน้ นปัจจัยพื้ นฐานของ การ พัฒนาเมืองอัจฉริยะในสามมิติที่ เชื่อมโยงกัน มิติแรกคือมิติเทคโนโลยีซึ่ งเกี่ ยวข้องกับโครงสร้ าง พื ้ นฐานด้ านเทคโนโลยี สารสนเทศและการสื่ อสาร ระบบฮาร์ ดแวร์ และซอฟต์ แวร์ ตลอดจน เครือข่ายการสื่ อสารที่ เชื่ อมโยงระบบต่ างๆ เข้าด้วยกัน มิติที่ สองคือมิ ติ มนุษย์ซึ่ งเน้นที่ ทุนมนุษย์ ทุนทางสังคม และการมี ส่ วนร่ วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนาเมือง ส่ วนมิ ติ ที่ สามคือมิติ องค์ กรซึ่ งเกี่ ยวข้ องกับนโยบาย การกำกับดูแล และการบริ หารจัดการที่ มี ประสิ ทธิ ภาพ กรอบ แนวคิดนี้ เน้ นย้ำว่ าการพัฒนาเมืองอัจฉริยะที่ ประสบความสำเร็จจำเป็นต้องมีการพัฒนาทั้งสาม มิติไปพร้อมกันอย่างสมดุล ไม่สามารถเน้นเพียงมิ ติใดมิติ หนึ่ งเพียงอย่างเดียวได้ นอกจากนี้ Chourabi และคณะ ( 2012) ได้เสนอกรอบแนวคิดแบบบูรณาการที่ช่วยให้ เข้าใจ เมื องอัจฉริ ยะได้ อย่ างครอบคลุม โดยระบุว่ ามี แปดปัจจัยหลักที่ ส่ งผลต่ อความสำเร็จของการ พัฒนาเมื องอัจฉริ ยะ ได้ แก่ การจัดการและองค์ กร เทคโนโลยี การกำกับดูแล นโยบายบริ บท ประชาชนและชุมชน เศรษฐกิ จ โครงสร้ างพื้ นฐานที่ มี อยู่ และสิ่ งแวดล้ อมทางธรรมชาติ กรอบ