แผนเเม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เทศบาลนครปากเกร็ด พ.ศ.2569 - 2573

[31] 3.3 แนวคิ ดด้านการมีส่วนร่วม ความพึงพอใจ และความเชื่อมั่น (1) การมีส่วนร่วมของประชาชน ( Resident Engagement & Participation) การมี ส่ วนร่ วมของประชาชนหมายถึ งกระบวนการที่ เปิ ดโอกาสให้ ประชาชนเข้ ามามี บทบาทในกิ จกรรมหรื อกระบวนการตัดสิ นใจของรัฐหรื อชุมชน ทั ้ งในด้ านการแก้ ไขปัญหา การป้ องกันปัญหา การวางแผน การดำเนิ นงาน และการประเมิ นผล โดยมี เป้ าหมายเพื่ อ เสริ มสร้ างความเข้ มแข็งของชุมชน สนับสนุนธรรมาภิ บาล และผลักดันการพัฒนาที่ ยั่งยืนของ ท้องถิ่น กลไกการมี ส่วนร่วมจึ งเป็นฐานสำคัญของการบริหารเมืองที่ต้องการให้ ประชาชนรู้ สึกเป็น เจ้าของและมีบทบาทร่วมในการกำกับทิศทางของเมือง ในบริ บทของการถือกำเนิ ดของเมืองอัจฉริ ยะ ( Smart Cities: SCs) ประเด็นด้ านธรรมาภิ บาลยิ่ งทวี ความสำคัญมากขึ ้ น เนื่ องจากการสร้ างคุณค่ าสาธารณะและคุณภาพชี วิ ตใน สภาพแวดล้อมเมืองต้ องอาศัยการมีส่ วนร่วมของประชาชนอย่ างมีความหมาย คุณค่าสาธารณะ ของเมืองอัจฉริยะตั้งอยู่บนฐานคิดของประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม ผนวกกับเทคโนโลยีดิจิทัลที่ เปิ ดพื ้ นที่ เครื อข่ ายให้ ประชาชนสามารถสื่ อสาร เสนอความเห็น และร่ วมออกแบบบริ การ สาธารณะได้มากขึ้น การมีส่วนร่วมจึงถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสำคัญในการทำให้รัฐบาลเปิดกว้ าง โปร่ งใส และตอบสนองต่ อความต้ องการของประชาชน โดยพัฒนาจากแนวคิ ดที่ เคยต่ อต้ านการ ผูกขาดของผู้เชี่ ยวชาญ ไปสู่การเน้นการเรียนรู้ร่วมกัน นวัตกรรมทางสังคม และการสร้างคุณค่า ร่วมกัน ( co-creation) ในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม Cortés-Cediel et al. (2021) ชี้ ว่าการวิจัยด้านนี้ยัง ขาดความเข้ าใจที่ เพี ยงพอว่ าบริ บทการบริ หารรูปแบบใหม่ นี ้ เกิ ดขึ ้ นจริ งในพื ้ นที่ เมื องอัจฉริ ยะ อย่างไร จึ งจำเป็นต้องมีการสำรวจและศึ กษากรณีตัวอย่างอย่างรอบด้าน ในอีกมิติหนึ่ ง งานของ Wolniak and Grebski (2023) แสดงให้เห็นว่า การบูรณาการแอป พลิเคชันสมาร์ทโฟนเข้ากับการมีส่วนร่วมของชุมชนถือเป็นการเปลี่ยนผ่านเชิงปฏิ รูปที่สำคัญ แอป ฯ เหล่านี้ทำหน้ าที่ เป็นแพลตฟอร์มแบบไดนามิกที่ ช่ วยเพิ่ มช่องทางการสื่อสารการทำงานร่วมกัน และการมี ส่ วนร่ วมของประชาชนในกระบวนการพัฒนาเมือง อำนวยความสะดวกต่ อการเข้ าถึ ง ข้อมูลแบบเรียลไทม์ การมีส่วนร่วมที่ โปร่งใส การตัดสินใจแบบร่วมกัน รวมถึงการส่งเสริมความ ยั่งยืนและการสร้ างชุมชนเมืองที่ เข้มแข็ง อย่างไรก็ตาม ความเหลื่อมล้ ำทางดิ จิทัล ข้อจำกัดด้าน ความรู้ เทคโนโลยี ความกังวลเรื่องความเป็นส่วนตัว ความปลอดภัยข้อมูล และอุปสรรคทางภาษา วัฒนธรรม และความน่าเชื่อถือของข้อมูล เป็นความท้าทายสำคัญที่ ยังต้องได้รับการแก้ไข เพื่อให้ การมี ส่วนร่ วมผ่านเทคโนโลยีเป็นไปอย่างครอบคลุม เท่าเทียม และมีประสิทธิผล มาตรการเชิ งรุก เช่น การสร้างทักษะดิจิทัล การออกแบบที่ ครอบคลุม ( inclusive design) และการคุ้มครองข้อมูล ส่วนบุคคล เป็นกุญแจสำคัญที่ ทำให้เมืองอัจฉริยะสามารถใช้ศักยภาพของเทคโนโลยีดิ จิทัลเพื่อ สร้างการมีส่ วนร่วมของชุมชนที่แท้จริ งและยั่งยืนได้