สนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ และสุขภาพ

59 สัมผัสคลื่นหลายร้อยหลายพันเท่า ไม่มีบริเวณใดรอบ ๆ สถานีฐานที่ระดับการ สัมผัสของประชาชนทั่วไปจะเข้าใกล้ขีดจ�ำกัดที่ระบุไว้ในมาตรฐานความปลอดภัย ดังนั้น แนวคิดเรื่อง “ระยะห่างที่ปลอดภัย” จึงเป็นสิ่งที่ไม่มีนัยส�ำหรับบริบทนี้ 5.14 เคยอ่านเจอว่าประชาชนที่อยู่ใกล้เสาส่งสัญญาณสถานีฐานในรัศมี 400 เมตร มีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการผิดปรกติ ขอทราบความเห็นในเรื่องนี้ ว่าเป็นอย่างไร ผู้คนจ�ำนวนหนึ่งมีความกังวลว่าสนามแม่เหล็กไฟฟ้าจากสถานีฐานระบบ โทรศัพท์เคลื่อนที่ท�ำให้เกิดอาการป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ จึงได้เรียกร้องให้ตั้งหรือ ย้ายสถานีฐานให้ห่างออกไปจากชุมชนอย่างน้อย 400 เมตร ความกังวลนี้อาจจะ มาจากข้อมูลที่อ้างถึงผลการศึกษาเชิงระบาดวิทยาบางเรื่อง ซึ่งรายงานว่ากลุ่ม ประชากรที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เสาของสถานีฐานภายในรัศมี 300-400 เมตร มีอาการป่วยเป็นโรคมะเร็ง อย่างไรก็ตาม การศึกษาเชิงระบาดวิทยาที่เกี่ยวกับ สถานีฐานมีข้อบกพร่องในเรื่องของวิธีการซึ่งอาจจะเห็นไม่ชัดถ้าอ่านผ่าน ๆ ยกตัวอย่างเช่น การศึกษาโดย Wolf and Wolf [46] ซึ่งรายงานกลุ่มผู้ป่วย โรคมะเร็ง 8 ราย ที่เจอในกลุ่มประชาชนจ�ำนวน 622 คน ที่อาศัยอยู่ในรัศมี 350 เมตร ของสถานีฐานแห่งหนึ่ง การศึกษานี้ท�ำในช่วงเวลาสั้น ๆ (1-2 ปี) นับจากตอนที่ กลุ่มประชาชนเริ่มสัมผัสกับสนามแม่เหล็กไฟฟ้าไปจนถึงตอนที่วินิจฉัยโรคมะเร็ง (การศึกษาเริ่มต้น 1 ปีหลังจากเปิดใช้สถานีฐาน) ซึ่งท�ำให้ผู้อ่านบทความเกิดความ สงสัยถึงความน่าเชื่อถือของผลการวิจัย เมื่อพิจารณาดูแล้วการศึกษาเรื่องนี้ ไม่ได้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์หรือน่าสนใจด้วยเหตุผลหลายอย่าง เช่น จ�ำนวน ผู้ป่วยโรคมะเร็งมีน้อย วิธีการที่ใช้ในการระบุผู้ป่วยไม่ชัดเจน และมีการวิเคราะห์ แบบหยาบ ๆ [36] ดังนั้น ผลการวิจัยในเรื่องนี้จึงไม่ควรถูกน�ำไปเป็นข้อสรุปว่า การอยู่ใกล้สถานีฐานมีความเกี่ยวข้องกับการเกิดโรคมะเร็ง