สนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ และสุขภาพ

34 4.5 ขีดจ�ำกัด 2 W/kg เฉลี่ยต่อมวลเนื้อเยื่อ 10 กรัม ส�ำหรับโทรศัพท์ เคลื่อนที่มีที่มาอย่างไร บางประเทศได้น�ำขีดจ�ำกัด 1.6 W/kg เฉลี่ยต่อมวล เนื้อเยื่อ 1 กรัม มาใช้จริงหรือไม่ ขีดจ�ำกัดส�ำหรับการสัมผัสเฉพาะส่วนของร่างกาย (Localized RF exposure) ที่แนะน�ำโดยคณะกรรมการ International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection (ICNIRP) มีพื้นฐานมาจากค่า SAR ระดับความทนทาน (Threshold SAR) ที่ 138 W/kg ซึ่งจากการศึกษากับสัตว์ทดลอง (กระต่าย) พบว่า ค่า SAR ที่ระดับนี้สามารถเหนี่ยวน�ำให้เกิดต้อกระจกในดวงตาได้ถ้าสัมผัสนานถึง 100 นาที [12] อย่างไรก็ตามคณะกรรมการ ICNIRP ได้ใช้ค่า SAR ที่ 100 W/kg เป็นระดับความทนทานส�ำหรับจัดท�ำมาตรฐานความปลอดภัย และได้ใช้ค่ามวล เนื้อเยื่อ 10 กรัม (มวลลูกตา) เป็นมวลส�ำหรับการหาค่า SAR เฉลี่ยสูงสุด เมื่อน�ำ ค่า SAR ระดับความทนทาน 100 W/kg หารด้วยปัจจัยความปลอดภัย (Safety factor) 10 เท่า และ 50 เท่า ก็จะได้ค่าขีดจ�ำกัดพื้นฐานส�ำหรับการสัมผัสเฉพาะ ส่วนศีรษะและล�ำตัว เป็น 10 W/kg ส�ำหรับกลุ่มผู้ปฏิบัติงานในสภาพแวดล้อม ควบคุม และ 2 W/kg ส�ำหรับประชาชนทั่วไป ตามล�ำดับ (ดูรูปที่ 8) บางประเทศ เช่น โบลิเวีย แคนาดา เกาหลีใต้และสหรัฐอเมริกา ได้ใช้ ขีดจ�ำกัด SAR ส�ำหรับการสัมผัสเฉพาะส่วนที่แตกต่างจากข้อแนะน�ำของคณะ กรรมการ ICNIRP ยกตัวอย่างเช่น ในกรณีของการสัมผัสเฉพาะส่วนศีรษะและ ล�ำตัว มาตรฐานของประเทศเหล่านี้ได้ก�ำหนดขีดจ�ำกัด SAR เป็น 8 W/kg เฉลี่ย ต่อมวลเนื้อเยื่อ 1 กรัม ส�ำหรับกลุ่มผู้ที่ปฏิบัติงานในสภาพแวดล้อมควบคุม และ 1.6 W/kg เฉลี่ยต่อมวลเนื้อเยื่อ 1 กรัม ส�ำหรับประชาชนทั่วไป (ตารางที่ 3) ค่าขีด จ�ำกัดเหล่านี้ได้ถูกน�ำมาจากมาตรฐานของสถาบัน Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) ที่ตีพิมพ์ก่อนปี พ.ศ. 2548 ขีดจ�ำกัด SAR ดังกล่าว มีพื้นฐานมาจากอัตราส่วน 20:1 ของค่า SAR เฉลี่ยสูงสุดต่อค่า SAR เฉลี่ย ทั่วร่างกาย (0.08 W/kg) ค่าอัตราส่วนนี้ได้มาจากข้อมูลการประเมินค่าพลังงาน