โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

20 บทที่ 2 ความเกี่ยวโยงถึงความสัมพันธ์ระหว่าง สมเด็จย่า สมเด็จพระเทพฯกับสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ และสวนทุเรียนในจังหวัดนนทบุรี ความผูกพันกับธรรมชาติ ป่าไม้ และดอกไม้ป่าของสมเด็จย่า เรื่องของความผูกพันและความสามารถในองค์ความรู้เรื่องธรรมชาติ ดอกไม้และต้นไม้ของ สมเด็จย่านั้นเป็นที่ประจักษ์และทราบกันดีอยู่แล้วว่า สมเด็จย่าทรงมีความผูกพันและรักในธรรมชาติ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะดอกไม้ป่า ที่มีให้เห็นอยู่ตามสื่อต่างๆ ทั้งโทรทัศน์ วารสารและหน้า หนังสือพิมพ์ กิจวัตรยามว่างของพระองค์ไม่ว่าจะประทับอยู่ที่ใดก็ตามทั้งในประเทศและต่างประเทศ จึงมักมีภาพของการทรงปลูกดอกไม้ ต้นไม้ พืชผักสวนครัว และทรงทาสิ่งของต่างๆ จากดอกไม้ ซึ่ง สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ ทรงนิพนธ์ในหนังสือ “เวลาเป็นของมีค่า” ถึงความ ผูกพันของสมเด็จย่ากับเรื่องต้นไม้และดอกไม้ว่า “แม่ชอบดอกไม้ ต้นไม้มานานแล้ว เมื่ออายุประมาณ 10 ขวบ และอยู่บ้าน คุณหญิงสงวน แม่ไปขุดดินหลังบ้านและปลูกพริกโดยไม่มีใครขอให้ทา เมื่ออยู่ Hartford กับ Mrs. Strong แม่ได้รับแบ่งที่ดินเล็กๆ ให้ทาสวน แม่ปลูกดอกไม้ เช่น ดอก Cosmos เมื่ออยู่ที่ วิลลาวัฒนามีสวนใหญ่ แม่ชอบทาสวนเอง เมื่อย้ายไปอยู่แฟลตที่ Avant-Poste ไม่มีสวน แม่ จึงต้องทาสวนบนเฉลียง แต่ดอกไม้ที่แม่ชอบมากที่สุดคือ ดอกไม้ภูเขาที่สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อถึงหน้าดอกไม้ วันอาทิตย์เราเคยไปเก็บดอกไม้ต่างๆ ตามที่และเวลาที่ดอกไม้นั้นออก เช่นดอก Narcissus ดอก Gentian เมื่อแม่ไปอยู่ภูเขาเวลาหน้าร้อนเดือนกรกฎาคม-สิงหาคม แม่ชอบเก็บดอกไม้ ภูเขาและจัดในภาชนะเล็กๆ ต่างๆ เช่น ถ้วยน้าตาล ถ้วยแยม ถ้วยล้างมือ และถ้ามีมากก็จะ ไปวางตามโต๊ะอาหารของผู้ที่รู้จัก .......... ” (สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา, 2542: 154) นอกจากนี้ สมเด็จย่า ยังเคยรับสั่งกับผู้สื่อข่าววงวรรณคดี ที่เข้าเฝ้าในระหว่างทรงพรวนดิน ปลูกต้นบานชื่นที่พระตาหนักวิลล่าวัฒนาคราวหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในเรื่องของต้นไม้และ เปรียบเทียบให้เห็นว่าทรงมีพระปรีชาในการเข้าใจมนุษย์ ที่ว่า “ต้นไม้นี่มันคล้ายๆ คน ต้นบานชื่นนี่ฉันไม่ได้ปลูกด้วยเมล็ด แต่ไปซื้อต้นเล็กๆ ที่เขา เพาะแล้วมาปลูก แต่มันก็งามและแข็งแรงดี เพราะอะไรหรือ เพราะคนที่เขาขายนั้นเขารู้จัก