โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

41 2. สาแหรก [–แหฺรก] น. เครื่องใส่ของสําหรับหิ้วหรือหาบเป็นต้น ปกติทําด้วยหวาย มี 4 สาย ตอนบนทํา เป็นหูสําหรับหิ้วหรือสอดไม้คาน ตอนล่างขัดกันเป็นสี่เหลี่ยมสําหรับวางกระจาด เป็นต้น. (ราชบัณฑิตยสถาน, 2546) เป็นอุปกรณ์ขนส่งทุเรียนในสมัยโบราณ เนื่องจากสวนไม่ได้อยู่ติดถนนอย่างสมัยนี้ การใช้ สาแหรกสําหรับใส่ทุเรียนเพื่อให้ชาวสวนหาบทุเรียนออกจากสวนได้สะดวก วางสิ่งของลงในสาแหรก จะหาบได้ทันที โดยไม่ต้องทําหูร้อยเชือกหาบเพราะสาแหรกที่มีส่วนขอดไว้ด้านบนทําเป็นห่วง เพื่อใส่ ปลายหัวไม้คานทั้ง 2 ข้าง ร้อยหาบได้ทันที ปกติสาแหรกทําด้วยหวาย มี 4 เส้น หรือ 6 เส้น ตอนบน ทําเป็นหูสําหรับหิ้วหรือสอดไม้คาน ตอนล่างขัดกันเป็นสี่เหลี่ยมสําหรับวางทุเรียน วิธีการใช้งาน วางเรียงผลทุเรียนหลังการเก็บเกี่ยวใส่ภาชนะสาน เช่น เข่ง ตะกร้า กระบุง จากนั้นนํามาวางในสาแหรก สอดคาน และหาบ ภาพที่ 16 สาแหรกหาบทุเรียน ที่มาของภาพ : http://www.manager.co.th

RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ0NjMy