คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓

สํานักงาน ป.ป.ช. 21 ตามฐานานุรูปหรือการรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดจากบุคคลอื่นซึ่ง มิใชญาติมีราคาหรือมูลคาในการรับจากแตละบุคคลแตละโอกาสไมเกิน สามพันบาทหรือการรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดที่การใหนั้นเปนการให ในลักษณะใหกับบุคคลทั่วไปอันเปนการใหตามโอกาสหรือประเพณีที่มีการ ใหทรัพยสินแกกัน ๓.๒ การรับทรัพยสินของเจาหนาที่ของรัฐจากผูใหทรัพยสินที่เกิด จากการปฏิบัติหนาที่ของเจาหนาที่ของรัฐ หรือจากการใชอํานาจหนาที่ของ เจาหนาที่ของรัฐในการปฏิบัติหนาที่และไดเรียกรับทรัพยสินจากการปฏิบัติ หนาที่นั้นๆการรับทรัพยสินในกรณีนี้จึงเปนการเรียกรับสินบนเจาหนาที่ ของรัฐและเจาหนาที่ของรัฐผูนั้น จะมีความผิด ตามประมวลกฎหมาย อาญามาตรา ๑๔๙ หรือตามกฎหมายวาดวยความผิดของพนักงานใน องคการหรือหนวยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ แลวแตกรณี การรับทรัพยสินของเจาหนาที่ของรัฐไดมีกฎหมายบัญญัติเพื่อ ใหเจาหนาที่ของรัฐ ไดทราบวาในกรณีใดบางที่เจาหนาที่ของรัฐจะรับ ทรัพยสินได กรณีใดบางที่เปนการรับทรัพยสินแลวเปนการเกิดประโยชน ทับซอนหรือเปนการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและประโยชน สวนรวมหรือในบางกรณีเปนการเรียกรับสินบน ดังนั้นหลักเกณฑตางๆ ที่รัฐ ไดกําหนดขึ้นมาขางตน เพื่อใชบังคับกับการรับทรัพยสินของเจาหนาที่ของรัฐ 103_p1-84_pc14.indd 21 26/2/2556 22:00:33