คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓

20 สํานักงาน ป.ป.ช. มาตรา ๑๐๓ เจาหนาที่ของรัฐจะรับทรัพยสินไดเมื่อการรับทรัพยสินหรือ ประโยชนอื่นใดนั้นไดมีกฎหมาย หรือกฎ ขอบังคับที่ออกโดยอาศัยอํานาจ ตามบทบัญญัติแหงกฎหมายอนุญาตใหเจาหนาที่ของรัฐรับได และการรับ ทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดโดยธรรมจรรยาตามหลักเกณฑและจํานวน ที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. กําหนด ซึ่งการรับทรัพยสินในกรณีนี้อาจจะ เรียกวา “สินนํ้าใจ” ดังนั้น การรับสินนํ้าใจเจาหนาที่ของรัฐจะตองปฏิบัติ ตามหลักเกณฑที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. กําหนด หากเจาหนาที่ของรัฐ ไมสามารถแยกแยะในการรับทรัพยสินไดวาการรับทรัพยสินนั้น เปนเรื่อง สินนํ้าใจหรือสินบนแลว จะทําใหเจาหนาที่ผูรับทรัพยสินนั้นปฏิบัติผิด กฎหมายและจะเปนโทษกับเจาหนาที่ของรัฐผูรับทรัพยสินนั้น และในกรณี ที่เจาหนาที่ของรัฐสามารถแยกแยะหรือจําแนกไดในเรื่องหลักเกณฑของ การรับทรัพยสินไดแลว ก็จะเปนการที่สามารถปองกันเจาหนาที่ของรัฐ ไมใหมีการละเมิดประมวลจริยธรรม รวมถึงสามารถแกไขปญหาเจาหนาที่ของรัฐ ในเรื่องผลประโยชนทับซอนหรือการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคล และประโยชนสวนรวม และการปองกันการทุจริตของเจาหนาที่ของรัฐ ในภาครัฐได ๓.๑ การรับทรัพยสินโดยธรรมจรรยา ไดแก การรับทรัพยสิน หรือประโยชนอื่นใดจากญาติซึ่งใหโดยเสนหาตามจํานวนที่เหมาะสม 103_p1-84_pc14.indd 20 26/2/2556 22:00:33