คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓

สํานักงาน ป.ป.ช. 15 เจาหนาที่ของรัฐที่มีกฎหมายบัญญัติหามมิใหดําเนินกิจการหรือมี การกระทําที่เปนการการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและประโยชน สวนรวมไวเปนการเฉพาะ เชน สมาชิกสภาผูแทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา นายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรี สมาชิกสภาทองถิ่น คณะผูบริหารทองถิ่นหรือ ผูบริหารทองถิ่น จึงตองปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวของตางๆ อีกดวย เชน รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ พระราชบัญญัติ องคการบริหารสวนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐ แกไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๒ พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แกไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๕๒ พระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล พ.ศ. ๒๕๓๗ แกไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๒ พระราชบัญญัติระเบียบ บริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ.๒๕๒๘ พระราชบัญญัติระเบียบ บริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. ๒๕๔๒ แกไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒ เปนตน แตสําหรับตําแหนงนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ผูบริหาร ทองถิ่นและรองผูบริหารทองถิ่น เปนตําแหนงที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. ได ประกาศกําหนดตําแหนงมิใหดําเนินกิจการตามความในมาตรา ๑๐๐ แลว ดังนั้น หากมีการฝาฝนก็จะตองรับโทษตามมาตรา ๑๒๒ ของกฎหมาย ประกอบรัฐธรรมนูญวาดวยการปองกันและปราบปรามการทุจริต 103_p1-84_pc14.indd 15 26/2/2556 22:00:31

RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ0NjMy