คู่มือการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๐
สํานักงาน ป.ป.ช. 29 (๓) รับสัมปทานหรือคงถือไวซึ่งสัมปทานจากรัฐ หนวยราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการสวนทองถิ่น หรือเขาเปนคูสัญญา กับรัฐ หนวยราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการสวนทองถิ่น อันมีลักษณะเปนการผูกขาดตัดตอน ทั้งนี้ ไมวาโดยทางตรงหรือทางออม หรือเปน หุนสวนหรือผูถือหุนในหางหุนสวนหรือบริษัทที่รับสัมปทานหรือเขาเปนคูสัญญา ในลักษณะดังกลาว (๔) เขาไปมีสวนไดเสียในฐานะเปนกรรมการ ที่ปรึกษา ตัวแทน พนักงาน หรือลูกจางในธุรกิจของเอกชนซึ่งอยูภายใตการกํากับ ดูแล ควบคุม หรือตรวจสอบ ของหนวยงานของรัฐที่เจาหนาที่ของรัฐผูนั้นสังกัดอยูหรือปฏิบัติหนาที่ในฐานะเปน เจาหนาที่ของรัฐ ซึ่งโดยสภาพของผลประโยชนของธุรกิจของเอกชนนั้นอาจขัดหรือแยง ตอประโยชนสวนรวม หรือประโยชนทางราชการ หรือกระทบตอความมีอิสระในการ ปฏิบัติหนาที่ของเจาหนาที่ของรัฐผูนั้น เจาหนาที่ของรัฐตําแหนงใดที่ตองหามมิใหดําเนินกิจการตามวรรคหนึ่ง ใหเปนไปตามที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. กําหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ใหนําบทบัญญัติในวรรคหนึ่ง มาใชบังคับกับคูสมรสของเจาหนาที่ของรัฐตาม วรรคสอง โดยใหถือวาการดําเนินกิจการของคูสมรสดังกลาว เปนการดําเนินกิจการ ของเจาหนาที่ของรัฐ ๓.๒.๑ การกระทําของเจาหนาที่ของรัฐที่ตองหามตามกฎหมายตาม มาตรา ๑๐๐ ๓.๒.๑.๑ เปนคูสัญญา การเปนคูสัญญา หมายถึง การที่เจาหนาที่ของรัฐในตําแหนง นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ผูบริหารทองถิ่น รองผูบริหารทองถิ่น ไดเขามาดําเนินการที่ เปนการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและประโยชนสวนรวม โดยการเขามาทํา สัญญาโดยตรงกับหนวยงานของรัฐที่มีเจาหนาที่ของรัฐในตําแหนงนั้น (นายกรัฐมนตรี 100_p1-72_pc14.indd 29 26/2/2556 21:58:58
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ0NjMy