สนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ และสุขภาพ

54 อาการป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ เช่น ปวดหัว นอนไม่หลับ คลื่นไส้ อาเจียน หลงลืมบ่อย ๆ ฯลฯ เป็นส่วนหนึ่งของ “อาการไวเกินระดับปรกติเชิงแม่เหล็ก ไฟฟ้า” ผู้คนจ�ำนวนหนึ่งรวมทั้งบุคคลที่มีอาการป่วยดังกล่าวเชื่อว่าสภาวะสุขภาพ ที่ไม่พึงประสงค์นี้เป็นผลมาจากการสัมผัสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากสถานีฐานระบบ โทรศัพท์เคลื่อนที่ ดังนั้น จึงได้รวมตัวกันต่อต้านการติดตั้งสถานีฐานในย่านที่อยู่ อาศัย หรือเรียกร้องให้ย้ายสถานีฐานรวมทั้งเสาส่งสัญญาณออกไปให้ห่างจาก ชุมชน นอกจากนั้น ยังได้เรียกร้องให้ส�ำนักงาน กสทช. แก้ไขมาตรฐานความ ปลอดภัยโดยปรับลดขีดจ�ำกัดให้ต�่ำลงเพื่อให้เกิดความปลอดภัยแก่ชุมชน มากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามแม้ว่าอาการไวเกินระดับปรกติเชิงแม่เหล็กไฟฟ้า เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง แต่ผลการศึกษาทางวิทยาศาสตร์จนถึงทุกวันนี้ไม่ได้ แสดงให้เห็นว่าอาการดังกล่าวมีความเชื่อมโยงกับการสัมผัสคลื่นแม่เหล็ก ไฟฟ้า [16],[30]-[32] ขีดจ�ำกัดการสัมผัสคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ก�ำหนดไว้ในมาตรฐานความ ปลอดภัยต่อสุขภาพของมนุษย์จากการใช้เครื่องวิทยุคมนาคม (กทช. มท. 5001- 2550) ซึ่งประกาศบังคับใช้โดย กสทช. ได้ถูกน�ำมาจากข้อแนะน�ำส�ำหรับจ�ำกัด การสัมผัสกับสนามไฟฟ้า สนามแม่เหล็ก และสนามแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งจัดท�ำขึ้น โดยคณะกรรมการ International Commission on Non–Ionizing Radiation Protection (ICNIRP) เมื่อ พ.ศ. 2552 คณะกรรมการ ICNIRP ได้ยืนยันความ ถูกต้องของข้อแนะน�ำเหล่านี้หลังจากที่ได้ศึกษางานวิจัยและวรรณกรรมทาง วิทยาศาสตร์ที่ตีพิมพ์ในวารสารต่าง ๆ [19] ค�ำยืนยันของ ICNIRP และผลจาก การทบทวนวรรณกรรมโดยคณะผู้เชี่ยวชาญสากลหลายคณะ [13],[15],[21],[22] ซึ่งให้ข้อสรุปคล้ายกับ ICNIRP ได้สร้างความมั่นใจว่าจนถึงตอนนี้ยังไม่มีหลักฐาน ทางวิทยาศาสตร์ที่น่าเชื่อถือได้ว่าการสัมผัสสนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ ที่ระดับต�่ำกว่าขีดจ�ำกัดที่ก�ำหนดไว้ในมาตรฐานของ กสทช. ก่อให้เกิดผลกระทบ ต่อสุขภาพแก่ประชากรกลุ่มหนึ่งกลุ่มใด ไม่ว่าเด็ก ผู้ใหญ่ สตรี บุคคลที่ตั้งครรภ์