สนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ และสุขภาพ

30 4.3 การตั้งสถานีฐานระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่มีกระบวนการอย่างไรและ ใครเป็นผู้ออกใบอนุญาต กระบวนการตั้งสถานีฐานระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ต้องเป็นไปตามขั้นตอน การปฏิบัติภายใต้มาตรการก�ำกับดูแลความปลอดภัยเกี่ยวกับการใช้เครื่องวิทยุ คมนาคมของส�ำนักงาน กสทช. [27] ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมที่ประสงค์จะ ตั้งสถานีดังกล่าวต้องท�ำความเข้าใจกับประชาชนและแสดงหลักฐานอย่างใดอย่าง หนึ่งที่พิสูจน์ว่าบริเวณที่เสนอตั้งสถานีฐานนั้นได้รับการยอมรับจากประชาชน ในพื้นที่แล้ว ทั้งนี้รวมไปถึงพื้นที่ที่ประชาชนมีความกังวลและอ่อนไหวง่าย เช่น สถานพยาบาล โรงเรียน และสถานรับเลี้ยงเด็ก นอกจากนั้นผู้ประกอบการต้อง ประเมินความแรงของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อให้แน่ใจว่ามีระดับต�่ำกว่าเกณฑ์ ที่ก�ำหนดไว้ในมาตรฐาน กทช. มท. 5001-2550 ข้อมูลและหลักฐานเหล่านี้เป็น ส่วนประกอบของเอกสารที่ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมยื่นเสนอให้ส�ำนักงาน กสทช. พิจารณาให้ความเห็นชอบและออกใบอนุญาตส�ำหรับการตั้งสถานี 4.4 พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าจากโทรศัพท์เคลื่อนที่และสถานีฐานระบบ โทรศัพท์เคลื่อนที่มีระดับความ แรงเกินมาตรฐานความปลอดภัยหรือไม่ พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุที่ปล่อยออกมาจากโทรศัพท์เคลื่อนที่และ สถานีฐานระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่เป็นรังสีชนิดที่ไม่ก่อไอออน และไม่มีอานุภาพ เพียงพอที่จะท�ำลายดีเอ็นเอ (DNA) ในเนื้อเยื่อชีวภาพ โดยทั่วไปโทรศัพท์เคลื่อนที่ จะถูกใช้งานใกล้กับตัวของผู้ใช้ ดังนั้น พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าส่วนหนึ่งจะถูกดูดกลืน อยู่ในร่างกาย ปริมาณของพลังงานที่ถูกดูดกลืนขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง เช่น ความเข้มของสัญญาณที่ตัวเครื่องปล่อยออกมา และระยะห่างระหว่างตัวเครื่อง กับร่างกาย การดูดกลืนพลังงานความถี่วิทยุมีการอธิบายอยู่ในแง่ของอัตราการดูด กลืนพลังงานจ�ำเพาะ (Specific Absorption Rate หรือ SAR) หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง ก็คืออัตราของการดูดกลืนพลังงานความถี่วิทยุต่อหนึ่งหน่วยมวลในร่างกาย ค่า SAR มีหน่วยวัดเป็นวัตต์ต่อกิโลกรัม (W/kg) [10],[13]