สนามแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่วิทยุ และสุขภาพ

19 เมื่อ พ.ศ. 2552 ว่าข้อแนะน�ำที่จัดท�ำขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ยังคงใช้ได้ [19] 3.3 ท�ำไมบางประเทศมีมาตรฐานการสัมผัสสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่เข้มงวด มาก ประชาชนในประเทศเหล่านั้นได้รับการป้องกันมากกว่าพลเมือง ในประเทศอื่น ๆ หรือไม่ มาตรฐานการสัมผัสสนามแม่เหล็กไฟฟ้าในประเทศตะวันตก เช่น สหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และประเทศส่วนใหญ่ในทวีปยุโรป มีพื้นฐาน มาจากระดับการสัมผัสต�่ำสุดที่ท�ำให้เกิดผลกระทบที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ของมนุษย์ จากนั้นก็น�ำปัจจัยความปลอดภัย (Safety factor) รวมเข้าไปเพื่อ ออกแบบขีดจ�ำกัดการสัมผัส (Exposure limit) ส�ำหรับผู้ที่ปฏิบัติงานในสภาพ แวดล้อมควบคุมและส�ำหรับประชาชนทั่วไป ขีดจ�ำกัดการสัมผัสสนามแม่เหล็ก ไฟฟ้าความถี่วิทยุมีอยู่ 2 ประเภท คือ (ก) ขีดจ�ำกัดพื้นฐาน (Basic restrictions) ซึ่งถูกแสดงอยู่ในแง่ของอัตราการดูดกลืนพลังงานจ�ำเพาะ (Specific Absorption Rate หรือ SAR) ดังตัวอย่างในรูปที่ 4 และ (ข) ระดับอ้างอิง (Reference level) ซึ่งที่ ความถี่โทรศัพท์มือถือมักจะถูกแสดงอยู่ในแง่ของความหนาแน่นก�ำลัง (Power density) [10],[13] ขีดจ�ำกัดพื้นฐานมีก�ำเนิดมาจากระดับการสัมผัสที่ท�ำให้เกิดผล กระทบต่อสุขภาพที่ได้รับการยืนยันและพิสูจน์แล้ว ส่วนระดับอ้างอิงนั้นมีก�ำเนิด มาจากขีดจ�ำกัดพื้นฐานและถูกออกแบบไว้เพื่อความสะดวกในการตรวจสอบ ว่าค่าความแรงของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่ได้จากการวัดหรือการค�ำนวณเกิน ขีดจ�ำกัดหรือไม่ มาตรฐานในประเทศต่าง ๆ มีค่าขีดจ�ำกัดส�ำหรับการสัมผัสกับสนาม แม่เหล็กไฟฟ้าเหมือนกันบ้าง แตกต่างกันบ้าง มาตรฐานบางมาตรฐานเข้มงวดกว่า มาตรฐานอื่น ๆ ความแตกต่างของค่าขีดจ�ำกัดอาจเป็นผลมาจากความแตกต่าง ของปรัชญา ระเบียบวิธี และการแปลความหมายข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้ ส�ำหรับการพัฒนามาตรฐาน อย่างไรก็ตามมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับใน