โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

24 โคร่ง เสี้ยวดอกขาว ตะแบกและไผ่ต่างๆ และปลูกหญ้าแฝกเสริมการปลูกป่าไปพร้อมๆกันกับที่อนุรักษ์ ดินและน้าตลอดจนป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน” (ศุภรัตน์ เลิศพานิชย์, 2541: 243) จากข้อมูลดังกล่าวจึงทาให้เป็นที่ประจักษ์ว่า พระอุปนิสัยของสมเด็จย่าทรงมีความรักและ ผูกพันกับต้นไม้ ดอกไม้ ผืนป่าและพันธุ์พืชต่างๆ เป็นอย่างมาก แนวพระราชดาริและพระราชประสงค์ ของสมเด็จย่าที่มีต่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมผืนป่า พันธุ์พืช การอนุรักษ์ทรัพยากรและฟื้นฟูสภาพป่าไม้ รวมทั้งสิ่งแวดล้อมของประเทศให้ยังคงอยู่ ดังเช่นที่ปรากฎในการโครงการพัฒนาดอยตุง น่าจะเป็น ส่วนสาคัญที่ทาให้ทรงมีพระราชประสงค์ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมและป่าไม้ รวมทั้งปลูก ต้นไม้เพิ่มขึ้นในประเทศ และมีส่วนสาคัญที่ทาให้เกิดเป็นโครงการก่อสร้างสวนสาธารณะขึ้นทั่ว ประเทศอย่างสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ทั้ง 12 แห่ง โดยที่ได้รับความร่วมมือและเห็นชอบจาก หน่วยงานในหลายภาคส่วน จนสามารถสาเร็จลุล่วงได้อย่างที่เห็นในปัจจุบัน รวมทั้งเป็นพื้นฐาน แนวคิดของรัฐบาลที่ต้องการมอบบางสิ่งบางอย่างให้เป็นที่พึงพอใจและเพื่อสร้างให้เป็นการเฉลิม พระเกียรติแด่พระองค์ท่าน สอดคล้องกับแนวพระราชดาริของพระองค์ท่านที่มีต่อการอนุรักษ์และ ฟื้นฟูทรัพยากรทางธรรมชาติ ทั้งป่าไม้ พันธุ์พืชในแต่ละท้องถิ่นให้ยังคงอยู่ และนั่นคือการถือกาเนิดขึ้น ของ “สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์” ทั่วประเทศ สมเด็จย่ากับประวัติสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ (สวนสมเด็จย่า) จานวน 12 สวน สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ เป็นสวนสาธารณะที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติแด่ สมเด็จย่า ในวโรกาสที่ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523 โดยที่ รัฐบาลได้มอบหมายให้กรมการศึกษานอกโรงเรียนกระทรวงศึกษาธิการ ร่วมกับจังหวัดต่างๆ และ หน่วยงานภาคเอกชน จัดสร้างสวนสาธารณะขึ้นในเขตการศึกษาละ 1 แห่ง รวม 12 แห่งทั่วทั้ง ประเทศ แต่ละที่นั้นเป็นแหล่งที่มีสถานที่เหมาะสมและความพร้อมกระทั่งทยอยกันจัดสร้างขึ้นจาก ทุนรัฐบาลและเงินบริจาคโดยใช้เวลากว่า 10 ปี ทั้งนี้ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ ทรงพระราชทานรายได้จากการขายหนังสือพระนิพนธ์เรื่องแม่เล่าให้ฟัง จานวน 10 ล้านบาทเป็นทุน แรกเริ่ม จากนั้นรัฐบาลสมัยต่อมาได้จัดสรรงบประมาณสนับสนุนเป็นประจาทุปี ( คณิตา เลขะ กุล, 2541: 54) โดยก่อสร้างจนแล้วเสร็จและได้ทาพิธีเปิดเรียงลาดับได้ดังนี้ จังหวัดศรีสะเกษ (พ.ศ. 2524) พระนครศรีอยุธยา (พ.ศ. 2528) ร้อยเอ็ด (พ.ศ. 2529) ฉะเชิงเทรา (พ.ศ. 2529), พิจิตร (พ.ศ. 2530) สกลนคร (พ.ศ. 2530) เชียงราย (พ.ศ. 2531) กาญจนบุรี (พ.ศ. 2531) พังงา (พ.ศ. 2532) ชุมพร (พ.ศ. 2532) นนทบุรี (พ.ศ. 2536) และปัตตานี (พ.ศ. 2537) โดยที่สมเด็จย่า ได้โปรด เกล้าฯ พระราชทานนามสวนสาธารณะเหล่านี้ว่า "สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์”