โครงการศึกษาประวัติสวนทุเรียนนนท์ ฯ

25 2. ไม้ทองหลาง ท่อนไม้ที่ได้จากกิ่งทองหลางขนาดเหมาะมือ สําหรับใช้เป็นเสาเข็มให้กับต้นทุเรียนปลูกใหม่ ซึ่ง ตรงตาม “ตําราปลูกไม้ผลกับตําราปลูกเข้าของโบราณ” เขียนโดยมหาอํามาตย์เอก เจ้าพระยาพลเทพ เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ พิมพ์เป็นมิตรพลีในงานพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ปีชวด พ.ศ. 2467 ได้กล่าวว่าการปลูกไม้ผลของคนโบราณ ไม่ใช่สักแต่ว่าเอาเมล็ดมาปลูก เอาดินกลบรดน้ํา เท่านั้น แต่มีกลวิธีแยบยลกว่าที่คน ทั่วไปคิดไว้มาก อาทิเช่น การปลูกทุเรียนที่เป็นพืชไม่ชอบน้ํา ถ้า แรกลงเพียง 2-3 ปี น้ําท่วม 2 วันก็ตาย ชอบที่ดอนสักหน่อย ถ้าจะปลูกต้องตอนดีกว่าเพาะ แต่เมื่อ ปลูกนั้นไม่ได้ขุดฝ๎งเหมือนไม้ทั้งปวง ต้องเอาไม้ทองหลางเสี้ยมทําเข็มรองก้นหลุม แล้วพูนดินเป็นโคก ขึ้น จึงเอาต้น ทุเรียนลง เพราะจะอาศัยรากทองหลางให้เย็น จึงจะเจริญงามซึ่งชาวสวนนนท์หลาย สวน ยังคงใช้ภูมิป๎ญญานี้ในการปลูกทุเรียนต้นใหม่ในป๎จจุบัน วิธีการใช้งาน เตรียมหลุมปลูกทุเรียนให้มีขนาดประมาณ 1X1 เมตร ตัดไม้ทองหลางเป็นท่อน ยาวประมาณ 1 วา เสี้ยมปลายให้แหลมด้านหนึ่ง แล้วป๎กไม้ทองหลางด้านปลายแหลมลงในก้นหลุม แล้วตอกลงไปเป็นเสาเข็ม ให้เสาโผล่พ้นดินก้นหลุมประมาณ 1 คืบ แล้วจึงค่อยนําทุเรียนลงปลูก ภาพที่ 2 ตําราปลูกไม้ผลกับตําราปลูกเข้าของโบราณ ที่มาของภาพ: สุรศักดิ์, 2554