คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓

12 สํานักงาน ป.ป.ช. การรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดโดยธรรมจรรยาจึงเปน เรื่องที่เกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกับการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและ ประโยชนสวนรวม ซึ่งเปนหลักการเดียวกันกับการหามเจาหนาที่ของรัฐ ดําเนินกิจการที่เปนการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและประโยชน สวนรวม ตามความในมาตรา ๑๐๐ แตในกรณีเจาหนาที่ของรัฐที่จะตอง หามมิใหดําเนินกิจการตามความในมาตรา ๑๐๐ นั้น คณะกรรมการ ป.ป.ช. จะตองกําหนดตําแหนงเจาหนาที่ของรัฐที่จะตองหามดําเนินกิจการ และ ตองประกาศในราชกิจจานุเบกษา ดังนั้น เจาหนาที่ของรัฐในตําแหนงที่ คณะกรรมการ ป.ป.ช. ยังไมไดประกาศกําหนดตําแหนงที่ตองหามมิให ดําเนินกิจการตามความในมาตรา ๑๐๐ หากเจาหนาที่ของรัฐไดดําเนิน กิจการที่เปนการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและประโยชนสวนรวม และมีการดําเนินกิจการในลักษณะเดียวกันกับที่ตองหาม ตามความ ในมาตรา ๑๐๐ ก็ตาม เจาหนาที่ของรัฐผูฝาฝนก็จะมีความผิดตาม กฎหมายอื่นๆ ที่เกี่ยวของตามที่ไดมีการบัญญัติหามไวเปนการเฉพาะแลวแต กรณี แตเจาหนาที่ของรัฐที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. ยังไมไดประกาศกําหนด ตําแหนงใหเปนเจาหนาที่ของรัฐที่ตองหามมิใหดําเนินกิจการตามความใน มาตรา ๑๐๐ นั้น ก็จะไมตองรับโทษในทางอาญาตามมาตรา ๑๒๒ แหง กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญวาดวยการปองกันและปราบปรามการ ทุจริตซึ่งไดบัญญัติลงโทษเจาหนาที่ของรัฐที่ฝาฝนบทบัญญัติ มาตรา ๑๐๐ 103_p1-84_pc14.indd 12 26/2/2556 22:00:31