คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓
สํานักงาน ป.ป.ช. 57 สภาผูแทนราษฎร ประธานวุฒิสภาหรือประธานสภาทองถิ่นที่เจาหนาที่ ของรัฐผูนั้นเปนสมาชิก แลวแตกรณี ในทันทีที่สามารถทําได เพื่อใหวินิจฉัย วา สมควรที่จะใหรับทรัพยสินฯ หรือไม ในกรณีที่มีคําสั่งไมใหรับทรัพยสินฯ ก็ใหผูรับคืนทรัพยสินฯ ที่รับใหกับผูใหทรัพยสินในทันที และถาไมสามารถ คืนทรัพยสินใหกับผูใหได ก็จะตองสงมอบทรัพยสินหรือประโยชนฯ ใหกับ หนวยงานที่ตนสังกัดโดยเร็ว (ในทันทีที่สามารถคืนได) ๒.๓ เจาหนาที่ของรัฐที่ไดมีการรับทรัพยสินหรือประโยชน อื่นใด ที่เปนการฝาฝนการรับทรัพยสินฯ ตามที่กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ วาดวยการปองกันและปราบปรามการทุจริต ในมาตรา ๑๐๓ จะตองไดรับ โทษตามที่กฎหมายไดบัญญัติไวใน มาตรา ๑๒๒ ไดแกโทษจําคุก ไมเกิน สามป ปรับไมเกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ การรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดของเจาหนาที่ของรัฐ กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญวาดวยการปองกันและปราบปรามการทุจริต ไดกําหนดหลักการในการรับทรัพยสินไวเพื่อปองกันมิใหเจาหนาที่ของรัฐ เกิดประโยชนทับซอนหรือเกิดการขัดกันระหวางประโยชนสวนบุคคลและ ประโยชนสวนรวม จากการไดรับทรัพยสินฯจากบุคคลใดๆ แลวไดนําความ สัมพันธในสวนตนที่เกิดขึ้นจากการรับทรัพยสินนี้ เขาไปมีอิทธิพลในการ ดําเนินการหรือวินิจฉัยสั่งการ ในการใชอํานาจหนาที่ของเจาหนาที่ของรัฐ ซึ่งหากเกิดเหตุการณเหลานี้ขึ้น ก็จะสงผลกระทบตอการบริหารราชการ แผนดินและจะสงผลกระทบตอสังคมสวนรวมอยางยิ่ง 103_p1-84_pc14.indd 57 26/2/2556 22:00:44
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTQ0NjMy