คู่มือแนวทางการปฏิบัติสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐฯ ตามมาตรา ๑๐๓

สํานักงาน ป.ป.ช. 55 ๒.๒ การรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดของเจาหนาที่ของ รัฐที่เปนการรับทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดโดยธรรมจรรยา เชน การรับ ทรัพยสินหรือประโยชนอื่นใดจากบุคคลอื่นซึ่งมิใชญาติมีราคาหรือมูลคา ในการรับจากแตละบุคคล แตละโอกาสไมเกินสามพันบาท ในกรณีที่เปนการรับทรัพยสินที่มีมูลคาเกินสามพันบาท ซึ่ง เจาหนาที่ของรัฐมีความจําเปนอยางยิ่งที่ตองรับไวเพื่อรักษาไมตรี มิตรภาพ หรือความสัมพันธอันดีระหวางบุคคล ซึ่งในการรับนี้เจาหนาที่ของรัฐผูรับฯ จะตองแจงรายละเอียดขอเท็จจริงเกี่ยวกับการรับทรัพยสินหรือประโยชน นั้นตอผูบังคับบัญชา ซึ่งเปนหัวหนาสวนราชการ ผูบริหารสูงสุดของ รัฐวิสาหกิจ หรือผูบริหารสูงสุดของหนวยงาน สถาบัน หรือองคกรที่ เจาหนาที่ของรัฐผูนั้นสังกัดในทันทีที่สามารถกระทําได เพื่อใหผูบังคับบัญชา หรือผูบริหารสูงสุด วินิจฉัยวามีเหตุผลความจําเปน ความเหมาะสม และ สมควรที่จะใหเจาหนาที่ของรัฐผูนั้นรับทรัพยสินหรือประโยชนนั้น ไวเปน สิทธิของตนหรือไม และในกรณีที่มีคําสั่งไมใหรับทรัพยสินหรือประโยชน นั้นไว ก็ใหคืนทรัพยสินหรือประโยชนนั้นแกผูใหในทันที หากเปนกรณี ที่ไมสามารถคืนไดก็ใหสงมอบทรัพยสินหรือประโยชนฯ ใหกับหนวยงาน ที่เจาหนาที่ของรัฐผูนั้นสังกัดโดยเร็ว 103_p1-84_pc14.indd 55 26/2/2556 22:00:43